Voordat ik uit Kenia vertrok hebben we voor een weekend, 3 dagen, een auto gehuurd, wat een ….De auto zou ‘s morgens worden gebracht, rond half 3 dus en Ali ging met de bezorger even proefrijden en vertelde meteen date en wiel niet goed was. Niks aan de hand aldus diegene. Volgende dag naar NP Nairobi, allemaal zandwegen en veel gehobbel, maar eenmaal terug op de verharde weg warden we door andere automobilisten gewezen op een wiebelend wiel. Gebeld en er was geen gevaar dus gewoon doorrijden. De daarop volgende dag op pad naar de watervallen bij Thika, na 10 km gekeerd ondat we hobblend onderweg waren, weer gebeld en er zou iemand de auto voor reparative komen halen, nee dus! De volgende morgen heel vroeg dan, 7 uur, ook niet , om 11 uur staat de auto er nog.. Later alsnog opgehaald en zal er ‘s avonds weer zijn, nee dus! De volgende morgen wordt hij in de loop van de morgen gebracht en wanneer we er mee weg willen rijden start de auto niet, accu leeg! Het is een automaat en duwen kan ook niet, andere auto er bij en overgestart, gebeld en het lag aan het verwisselen van een riem, had veel van de accu gevraagd.. “sMiddags naar Lake Magadi en het meer overgestoken en daar wat foto’s gemaakt. Tja en toen dus weer niet starten en daar komt ongeveer niemeand langs, gelukkig iemand op een brommer en die wilde voor ons proberen een auto te regelen, dat lukte, maar die moest eerst weer tanken en uiteindelijk na een uur in de hitte te hebben gestaan kwam er hulp. Nu moisten we nog volt rijden ook om voor het donker weer in de buurt van de bewoonde wereld te komen, ook nog een lifter meegenomen, terwijl we op de heenweg al 3 Masai mensen in de auto hadden meegenomen naar het ziekenhuis in Magadi. De volgende dag naar de nederlandse ambassade geweest om te vragen naar een eventueel visum voor Ali, daarna naar het arboretum, prachtige bomen maar een raar sfeertje en we zijn er dan ook niet lang gebleven en ik heb terug gereden. “s Middags Nairobi town in met de auto en toen heb ik ook gereden, we gingen een ticket halen naar Kisumu voor Ali, hij had daar 2 begrafenissen, en moisten dus in een van de drukste, lees chaotische, straten zijn, maar zonder krassen uit gekomen! De auto teruggebracht bij St Pauls, sleutels daar achtergelaten en jawel… de volgende dag telefoon dat we meer moisten betalen voor het huren van de auto, terwijl we van degene die het voor ons geregeld had juist te horen gekregen hadden dat we de auto nog wel een extra dag konden gebruiken omdat er nog geen 3 goeie dagen geweest waren, veel telefoontjes, boze smsjes, maar uiteindelijk niet meer betaald. Ali heft mij met een taxi naar het vliegveld van Nairobi gebracht om vanaf daar via Ethiopie naar Belgie te vliegen. Arjan kwam me om 8 uur oppikken in Brussel en het was er heerlijk fris! Vincent van school gehaald en ‘smiddags met de buurkinderen met de slee naar het bos geweest want het sneeuwde dike vlokken, prachtig! Voor het ijs een stuk minder, maar het was geen plaksneeuw zodat een baan vegen op het ijseenpaar dagen later goed te doen was. De volgende morgen zijn we wezen schaatsen op een overdekte ijsbaan en dat gaf meteen weer het ijsgevoel, heerlijk! Marianne Vos reed weer geweldig in Belgie en wij zijn bij deze cross wezen kijken in een prachtig décor met mijn nieuwe snowboots aan! Zondags kwamen vrienden uit Nederland naar Belgie en namen mijn schaatsen mee, die dag zijn we het bos in geweest en Vincent natuurlijk weer met de slee, later gegourmet met zijn allen. Maandags met Arjan samen naar Eindhoven geweest om een notebookje te halen als back up voor mijn laptop die er mee opgehouden was in Kenia, maar het in Belgie wel weer deed. Daarna naar een natuurgebied gereden om daar op de flaer te schaatsen, er was een baan van 1,2 km en het was heerlijk!!! Je krijgt het gevoel te willen blijven en de Elfstedenkoorts was er volop, bijeenkomsten ed, volop nieuws erover. “s Middags Vincent weer van school opgepikt en samen naar een plas gegaan en een baan geveegd zodat Vincnet kon schaatsen, Arjen had tussentijds nog een vergadering en kwam later ook nog die kant op. Dinsdags was het een stuk killer, veel wind en ben ik gaan shoppen om allerlei dingetjes meet e nemen naar Kenia, stroopwafels, trekdrop, belgische galetten, dobbelstenen en yahtzee enz. Ik kon de auto van Trudy gebruiken, erg luxe! ‘sAvonds hebben Trudy en Vincent mij in Brussel op het vliegveld vergezeld met het eten en zijn daarna, na een dike knuffel, weer naar huis gegaan en ik weer via Ethiopie naar Kenia. Ali had het huis super aan kant en zelfs een heerlijke lunch voor me gekookt, super! Eigenlijk had hij hier geen tijd voor moeten hebben, er was hem door 2 mensen een baan beloofd, maar beide zijn hun beloftes niet nagekomen, erg frustrerend, vooral voor Ali, als man hoor je hier de kost te verdienen. Het is helemaal wrang dat hij ontslag heft gekregen ivm zijn omgang met mij, een blanke… Er wordt, zelfs door vrienden van Ali, jaloers naar gekeken en dat alleen om mijn  huidskleur, maar het wordt meteen gekoppeld aan geld, triest maar waar. Ook mijn vrijwilligerswerk staat op een laag pitje omdat ik me niet kan verenigen met met sommige dingen die gebeuren, ik kon er niet meer van slapen en heb open kaart gespeeld en verteld dat ik mezelf niet recht aan kan kijken wanneer ik hier een onderdeel van ben en helaas moet stoppen. Ik ga nog wel naar Jacaranda met Janet en ben op zoek naar ander vrijwilligerswerk, maar zelfs dat is niet simple! Voordat je het weet neem je de plaats in van een betaalde kracht of je moet geld meenemen om e rte mogen werken. Cocky, die voor mij het vrijwilligerswerk regelt, woont in Kilifi en maar besloten om samen met Ali die kant op te gaan om er even tussenuit te zijn en Ali heft ook vrienden in Mtwapa, vlak bij Mombasa. Ook hier wordt Ali weer helemaal in beslag genomen door het zoeken naar een baan, dus wederom stress, terwijl het juist bedoeld was om even te vergeten. Bij Cocky in Kilifi geslapen en van daaruit naar Malindi geweest waar een prachtig strand I met palmbomen die voor heerlijke schaduw zorgen en de zee is zo helder dat je allerlei zeedieren kunt bekijken terwijl je door het water loopt. De kust is gevarieerd, grillage rotsen, mangrovebossen, wit zand en dat heft op Ali’s huid een heel ander effect dan op die van mij. Ali is zelfs het water mee in geweest en heft genoten, zelfs handstand overslag, te snel voor de foto helaas. We zijn ook naar het locale strand bij Mtwapa geweest waar een tv in de boom hangt die bij vloed in het water staat. Wat daar in de region ook heel erg spelt is de oudere blanke met heel jonge keniaan, zowel man als vrouw, en de verhalen zijn vreselijk om te horen, het gaat voornamelijk om geld en er zijn kenianen die er wel 10 blnke lovers op na houden. Ik heb me er ongemakkelijk bij gevoeld omdat wij ook een mix stel zijn en het gevoel date r op die manier naar je gekekn wordt. De laatste dag zijn we naar Mombasa geweest, eerst de koffers bij de buscompany neergezet en toen naar fort Jesus, rondleiding met veel info gehad, daarna door Mombasa oldtown, veel steegjes, variatie in balkons en deuren. Daarna op naar Pirates beach en het was ere en drukte van jewelste, grote groepen kinderen met begeleiders, net schoolreis van wel 10 scholen tegelijk! Het strand is lang en op die manier zag je kinderen niet eens terug en ook in het water was genoeg ruimte om te zwemmen en het was heerlijk dichtbij, vloed. Na zo’n dag buiten stap je om 22.00 uur heerlijk rozig de bus in en kun je lekker slapen tijdens de 8 uur rijden. Asad, een indier die ook met vrijwilligers werkt heeft me beloofd volgende week te kunnen vertellen waar en wanneer hij een klus voor me heft in de Masai Mara, afwachten dus… Gister ben ik bij een ander kindertehuis geweest maar dat is 3 kwartier rijden en dan ben ik dus afhankelijk van iemand om meet e rijden en die gaat deze week niet weer. Bij Jacaranda gebruikt een school nu een stuk van het terrain en er werd deze week paard gereden, ik mocht ook en het was nog leuk ook!

Vooreerst was dit het, groetjes Loke