In St Pauks zit een mannetje dat HIV positief is geboren, door de zware medicatie is hij achtergebleven in groei, maar men zegt dat hij HIV negatief is nu… Hij is degene die mij naar Nederland wil vliegen en vertelt mij altijd over zijn sponsors die ook uit Nederland komen en laatst vertelde hij dat ze in december hier zouden komen en ik beloofde hem dan langs te komen. Afgelopen week zei hij dat ze zondag zouden komen, gevraagd wanneer en hij vertelde me dat het na de kerk zou zijn. Ik dus heen, geen kind te bekennen, Jayne had ze allemaal meegenomen naar de kerk, daar is van alles buiten te doen, o.a. schommels, trampoline enz… De dag erna maar even weer langs en nu was er een dansgroep bezig om de kinderen te vermaken en een dans van de slaven uit Portugal te leren in een week tijd .Het ziet er stoer uit met radslagen, schijngevechten en zo, Jayne was er ook en ik heb dus gevraagd naar de sponsors en… die blijkt hij helemaal niet te hebben! De kinderen daar die een sponsor hebben, 9 van de 70, krijgen natuurlijk extra dingen die gestuurd worden en een meisje waarvan de sponsor bij de KLM werkt krijgt het persoonlijk, en volgens Jayne verzinnen sommige kinderen voor zichzelf zo´n sponsor, pfff, dat kwam wel even aan…. Wanneer je hier aan de praat komt zijn het natuurlijk allemaal schokkende verhalen, maar dit had ik niet aan zien komen.
Een Kerstfair bij zo´n 25 graden is al vreemd, maar wanneer de Santaclaus dan achter op een pick up aankomt, lolly´s uitdelend, en er ook nog echt lelijk en veel te jong uitziet, is de verwarring compleet! Er was veel te koop, maar de wassers van de laarzen die buiten de markt klaarstonden hebben denk ik het best zaken gedaan! Alle handelaren en chariity instellingen klaagden over het wegblijven van het publiek en het slechte terrein als gevolg van alle regen! Opvallend was het hoge mzungu gehalte en op de parkeerplaatsen, nou ja… moddervelden, stonden de mooiste 4 wheel drive auto´s in rijen van 4 opgesteld. De weinige donkere medemensen waren vooral in de functie van kinderoppas of als kruier van de gekochte spullen. Kinderen blijven gelukkig kinderen, arm of rijk, en de modder bleef niet beperkt tot aan de laarzen, er werd heerlijk gepoedeld en (uit)gegleden! Er was van alles te koop en ook in alle prijsklassen, het houtwerk had grote aantrekkingskracht op Janet en mij en we hebben de Jacaranda stand een hele poos overgelaten aan de professionals en het nodige ingeslagen. De levende kerstbomen die je hier kon kopen moeten weer geplant worden na de Kerst, mijn “boom” is van hout en die van Janet is een baobab van bananenbladeren, dus wij zijn daar van vrijgesteld.
Er gebeuren ook heel erge dingen hier en een daarvan is dat afgelopen week de Landlord (huiseigenaar) van het huis(je) waar Ali woonde vermoord is. Ze waren zijn huis binnegedrongen en eiste 2,5 miljoen ksh. Toen dit niet gebeurde hebben ze de man meegenomen buiten zijn eigen gate en in koelen bloede doodgeschoten en laten liggen… afschuwelijk! Ali was compleet in shock en is met vrienden bij elkaar gaan zitten om er over te praten en ik begrijp dat er muziek gedraaid is en geld ingezameld. Teruggaan naar huis was geen optie meer en om 5 uur ging mijn telefoon en stond Ali voor de afgesloten deur… het is hier niet de gewoonte om dat even te laten weten, te veel lawaai om te bellen, niet veilig om naar buiten te gaan, noem maar op, maar ja dan reageren wij Europeanen daar weer op onze eigen manier op… over cultuurverschil gesproken, maar het komt de sfeer zeker even niet ten goede!
De voorbereidingen voor mijn “visite” uit Belgie zijn in volle gang en John wordt weer ingeschakeld om ons te helpen en misschien zelfs te begeleiden en rijden. Dat zou in augustus ook, maar toen heeft uiteindelijk Titus ons gereden omdat John een andere reis moest doen. Toevallig kwam ik vandaag Titus tegen toen ik in Ngong in de bus zat, hij zag mij ook en ik dacht dat hij even een hand kwam geven, maar hij ging ook zitten. We dingen allebei maar een klein tukje, maar hij stapte uit in Vet en ik in Bulbul, maar toch even bij kunnen kletsen, leuk! Hij wist ook meteen de namen die op de riemen gemaakt zijn die naar Nederland gegaan zijn, hij had zijn eigen met “East Africa” erop van ontzettend veel kraaltjes ook om. John is onderweg terug vanuit Durban naar Nairobi, dat duurt nog wel even en voor de chauffeurs van de 6 trucks zijn de hele zware dagen weer aangebroken en het doel van de reis (milieu conferentie in Durban) is geweest dus iedereen zal naar huis willen en dan duren 2 reisweken wel erg lang… Gelukkig is er email en kan John wel e.e.a. regelen voor ons en Titus had ook al wat zien liggen op de office omtrent onze trip, er is dus al wat gaande! Het is de bedeoling om in elk geval 2 korte safari´s te maken, natuurlijk naar de Masai Mara en een naar Amboseli, verder wat dagtrips, evt. met een overnachting ergens, maar dan kan hier geslapen en gegeten worden in Afrikaanse kerstsfeer, Oud en nieuw is hier heel rustig en vuurwerk mag (eigenlijk) niet weet ik nog van vorig jaar, maar een soort oliebollen hebben ze hier het hele jaar door, dus ach…

Sint vertrekt vandaag weer bij jullie, dus daar kan de Kerst ook zijn plaats innemen...

Groetjes Loke