Na een dag vol impressies en nieuwe mensen leren kennen ben je net als een jonge hond, die voor het eerst mee naar een markt gaat, versleten!!! Dat maakt de (malaria)muggen echter niks uit, die houden je met liefde wakker en ook al slaap je onder een klamboe, een lichaamsdeel er tegen aan en ze steken daar dan meten zo vaak ze kunnen.
de volgende dag zijn we met een tuktuk naar een hippopoint geweest, geen hippo gezien, maar daarom niet minder mooi. Langs het Lake Victoria een heel eind gelopen tot we bij een soort haven waren, Dunga. Hier lagen allerlei boten met houtskool die in 4 dagen uit Oeganda komen varen en ter plaatse wordt het overgepakt in grote witte plastic zakken. Je kunt je voorstellen wat er met het water gebeurt en de kinderen spartelen er rustig op los, gaan er bruin in maar komen er zwart weer uit.... Watervogels zijn hier natuurlijk zat, de hamerkop,ibissen,zilvereigers, lepelaars,allerlei kleine steltlopers en de kingfisher, waarvan ik een foto wilde maken toen die op een mast van een boot zat en op dat moment vloog hij weg,pech zou je denken, nee mazzel, zie foto! Op zo´n plek moet je natuurlijk vis eten, maar.... ik eet graag vis maar hoef niet te zien dat het er een was, ze serveren het hier in zijn geheell, Ali heeft geregeld dat er op 2 borden geserveerd werd en het was heerlijk! Ik weet dat het hypocriet is maar als ik alleen die ogen al zie terwijl ze hier de mensen vertellen dat t wijsheid geeft wanneer je de kop op eet, laat mij dan maar lekker dom. Ik drink hier zelfs een halve liter cola, zegt genoeg over de temperatuur... Na een heerlijke break en rondleiding door de haven, allerlei soorten gevangen vis die ter plekke bereid wordt op een vuurtje, bezigheden met netten en het verplaatsen van houtskool, gaan we weer terug, stuk lopend en een stuk met dezelfde tuktuk. Nu stopt Ali wel bij zijn vrienden en het is een ge `Luo` waar ik geen woord van versta en ook maar geen poging toe doe. Een van de vrienden, Martin, herken ik want daar zijn we meteen de eerste avond mee uit eten geweest samen met Apollo, die werkt dan weer in een supermarkt waar we elke dag iets gaan halen om even te kunnen kletsen, werkt ook 6 dagen in de week van 8 tot half 8, dus de handigste manier om even te kletsen is shoppen en dorst heb je hier altijd! Uit eten is hier ook niet simpel, wanneer je met de auto bent is er geen veilige parkeerruimte, is er engels voetbal op tv dan is er geen plek, serveren ze alleen ugali dan hoef ik dat weer niet enz... Maar we zijn niet verhongerd en hebben zelfs nog op de dansvloer gestaan al voel ik me dan wel een hork tussen al die soepele lijven. Het is hier de gewoonte dat iemand `Sorry` zegt wanneer jij iets doms doet...laat ik iets vallen, zegt de ander `Sorry`. Kom ik dus terug gelopen over de dansvloer, die niet egaal is en ik mis natuurlijk de vehoging... dom gestruikel, klinkt er door de microfoon van de live band `Sorry`.. tja,en dat als enige mzungu daar, ze weten dat ik er was,pffff.
Eerst weer wat foto´s erbij en later meer