Vraag me niet hoe het kan, maar ik had een heel verhaal ov er ontmoetingen geschreven en binnen een kwartier telefoontje: "Je hebt het zelfde bericht geplaatst...."Daarna geen stroom meer in het internetcafe!

Nog een keer dan maaar..

Je komt hier dagelijks mensen tegen en door mijn afwijkende huidskleur denken ze dat ik in elk gevel geld heb, dit levert geregeld een gesprek op, een afwijzing accepteren ze ook hoor, even goede vrienden.

teruglopend venaf school liep er een vrouw een eindeje met mij mee en ze begon te praten en vertelde dat ze lopend naar Karen ging om groentes te halen, zker een uurtje lopen voor haar want ze liep moeilijk... Jawel, de vraag om geld voor de bus kwam en ik vertelde dat ik hier juist ben om te helpen maar niet om zomaar geld te geven, ook goed, fijne dag verder. Ik ging bij St Pauls naar binnen om te lunchen, mijn spullen gepakt e lopend naar de busstop, kom ik haar voorbij lopen, ja... toen aangeboden dat ze mee kon rijden met de bus en dat ik zou betalen, dankbaar en "Bless you".

In het huis zit een mannetje van een jaar of 7, op de foto in de Holland outfit, en hij heet Alan. Hij heeft zich spontaan opgeworpen als tolk als ik op school ben want de kinderen spreken in de jongste groepen vnl Swahil, elke pauze komt hij naast mij ergens zitten en als de kinderen mij iets vertellen zegt hij: "They say....", geweldig! Hij vertelt mij ook dat wanneer hij groot is hij mij naar NL gaat vliegen en aan het eind van de middag kwam hij mij vragen; "Whats your name again?" om na het zingen en bidden terug te komen met de opmerking :"I prayed for you.." nou ja, dat raakt me dus, ontzettend lief!

ik neem hiermeestal een matatu en na schooltijd rijden er ook veel schoolkinderen mee en een meisje begon tegen mij te praten en vroeg of ze mee mocht rijden, tuurlijk! Ik had mandalas laten afdrukken om op school te maken en ze wilde graag weten wat er in mijn tas zat. "Beautifull"riep ze en vroeg of ze er een mocht voor haar en haar broertje, geen punt, ik had er meer laten afdrukken...tja en toen kwam de vraag of ik kleurtjes had, niet bij me... Voor 20-40 Ksh kon ze wel wat halen dacht ze en ik had nog 30 Ksh aan kleingeld.. Zij blij en een goede start van het weekend en ik weer "Blessed" maar bovenal een super glimlach van haar, daar gaat 't om!

Zondag heb Ik Ali weer rondgeleid in Nairobi en we zijn samen op een van de hoogste torens daar geweest, blijkt hij hoogtevrees te hebben, de lift was al een beproeving! Eenmaal boven en wat gewend aan de hoogte werd hij steeds enthousiaster en belde een vriend om hem te laten raden waar hij was en hoe hij er terechtgekomen was, door een mzungu die er al 2 keer eerder geweest was, de omgekeerde wereld...

Afgelopen week ben ik met Sietske, leerkracht op de Waldorfschool (vrije school), naar die school toegeweest, wat een paradijsje daar, alles van natuurlijk materiaal, grote lokaen en een geweldige omgeving, pffff. Het is de bedoeling dat dit systeem ook op önze" school gebruikt gaat worden en we zullen kijken wat daar voor nodig is en hoe we de lararen daartoe kunnen overhalen, een uitdaging! Sietske vroeg of ik eventueel een week op hun huis wilde passen met2 honden in oktober, GRAAG!!!! Al pratende blijkt zij de Bruine uit Uffelte weer te kennen..

Momenteel ben ik op zoek naar een huisje,kamer, ruimte voor mezelf omdat ik toch langer hier wil blijven en allergisch ben voor de kat, meteen een legitieme reden om te verkassen! Dit zal ook weer de nodige ontmoetingen op gaan leveren, ik houd jullie op de hoogte!

Liefs Loke

Foto's van school, de keuken daar en op verzoek van Ali